تبليغات

محل قرار گیری کد های بنر

نقاشي آرمين عزيز - يك عزيز نونهال سرطاني - آرزوي او - به روايت تصوير

نويسنده : محسن

ســــــــلام بدون شرح ای کاش همۀ بچه های دنیا سالم بودند و ای کاش همه از اول مو نداشتند تا هنگام مریضی بی مو نشوند. (آرمین اکبرپوران پس از دو سال مبارزه با سرطان در مهرماه 1387 آرام گرفت) يا علي

لينک ثابت |یکشنبه سوم آبان 1388| موضوع: |

شــــــام غريبــــــان

نويسنده : محسن

یا هــــــــو  این مثنوی حدیث پریشانی من است     بشنو که سوگ نامه ی ویرانی من است امشب نه اینکه شام غریبان گرفته ام       بلکه به یمن آمدنت جان گرفته ام گفتی غزل بگو غزلم شور و حال مرد        بعد از تو حس شعر فنا شد خیال مرد گفتم مرو که تیره شود زندگانیم                با رفتنت به خاک سیه می نشانیم گفتی زمین مجال رسیدن نمی دهد          بر چشم باز فرصت دیدن نمی دهد وقتی نقاب محور یک رنگ بودن است        معیار مهر ورزیمان سنگ بودن است دیگر چه جای دل خوشی و عشق بازی است                                                    اصلا کدام احمق از این عشق راضی است این عشق نیست فاجعه ی قرن آهن است                                                     من بودنی که عاقبتش نیست بودن است حالا به حرف های غریبت رسیده ام            فهمیده ام که خوب تو را بد شنیده ام حق با تو بود از غم غربت شکسته ام          بگزار صادقانه بگویم که خسته ام بیزارم از تمام رفیقان نارفیق                        این ها چه قدر فاصله دارند تا رفیق من را به ابتذال نبودن کشانده اند                 روح مرا به مسند پوچی نشانده اند تا این برادران ریا کار زنده اند                        این گرگ سیرتان جفا کار زنده اند یعقوب درد می کشد و کور می شود      یوسف همیشه وصله ی ناجور می شود اینجا نقاب شیر به کفتار می زنند                 منصور را هر آینه بر دار می زنندا اینجا کسی برای کسی کس نمی شود       حتی عقاب درخور کرکس نمی شود جایی که سهم مرد به جز تازیانه نیست       حق با تو بود ماندنمان عاقلانه نیست ما می رویم چون دلمان جای دیگر است       ما می رویم هر که بماند مخیر است ما می رویم گر چه ز الطاف دوستان          بر جای جای پیکرمان زخم خنجر است دل خوش نمی کنیم به عثمان و مذهبش      در دین ما ملاک مسلمان ابوذر است ما میرویم مقصدمان نامشخص است                                                         هر جا رویم بی شک از این شهر بهتر است از سادگی ست گر به کسی تکیه کرده ایم                                                                  اینجا که گرگ با سگ گله برادر است ما می رویم ماندن با درد فاجعه است                                                          در عرف ما نشستن یک مرد فاجعه است دیری ست رفته اند امیران قافله                     ما مانده ایم و قافله پیران قافله اینجا دگر چه باب من و پای لنگ نیست            باید شتاب کرد مجال درنگ نیست بر درب آفتاب پی باج می رویم                        ما هم بدون بال به معراج می رویم     دیکلمه: شام غریبان   دانلود 4shared   یا علی

لينک ثابت |پنجشنبه سی ام مهر 1388| موضوع: |

ناز حبيب

نويسنده : محسن

هــــــــــــو ۱۲۱    تا ز ميخانه و مى نام و نشان خواهد بود  سر ما خاك ره پير مغان خواهد بود. حلقه ء پيرمغان از ازلم در گوش است  بر همانيـم كه بــــوديم و همان خواهـــد بود ...

لينک ثابت |سه شنبه بیست و هشتم مهر 1388| موضوع: |

اين نيز بگذرد

نويسنده : محسن

هو ۱۲۱   سلام قرار بود بعد از اومدن از سفر یه چند روزی خونه باشم البته برای رفع خستگی ولی نوبت دکتر فرا رسید خودم حدس میزدم وضعیت روحی عالی بود ولی جسمی تعریفی نداشت .  روز بعد عصر نوبت دکتر اومد و ماهم رفتیم داخل خیلی خودمو جمع و جور کرده بودم که دیگه بیا و ببین. با سئوالهای مختلف قصد رد گم کنی داشتم چشمام آره سمت چپی اگه راستی نبود که فقط یه نما بود بدون کارایی کاملا تاره تار پای چپ هم تابلو خودم فهمیدم وا دادم ولی توی دلم همش خدا خدا میکردم تا اینکه دکتر گفت از همین امشب برو بیمارستان بستری بشو تا فردا پالس بگیری .اونم   ۵ روز  روزی  نیم گرم با اصرار و مظلوم بازی قسم و هرچی  فکر کنی  بالاخره  ۳  روز روزی  یک گرم  رو قبول کرد خلاصه همون شب من رفتم  این شد که یه تخت باحال گذاشته بودن و با عرض معذرت منم وسواس ملافه خودمو  بردم. هدف بنده این بود اول هفته بیام بیرون تا اینکه جناب تشریف فرما شده و با معاینات البته این بار احساس کردم خیلی خراب بود .   بله درست حدس زدم دکتر جون گفت که مهم نیست ۲ روز دیگه هم یک بگیر . اول عصبی شدم   ولی بعد با صحبت های خودش منو قانع کرد دوباره موندیم هم من هم ام اس  تا ظهر که گفتم حسابی کار دارم راستش خسته شده بودم با دادن رضایت شخصی  قرار شد که بنده بیرون بیام  ولی هر روز از ۶صبح تا ساعت۱۰ صبح  اونجا باشم  تا پالس بگیرم تعهد مکتوب داده شد دو روز هم گذشت روز آخر هم با تجوبز دارو همراه بود. حالا هم فقط دارم میخورم میخورم میخورم بازم دوست دارم بخورم ولی دیگه جا ندارم البته فعلا... خوبه  ها  ولی به هیچ کدوم ازبرنامه هات نمیرسی فقط خوردن متاسفانه  شدم به مصداق  سر فدای شکم ولی با حاله دروغ چرا ممنون که همیشه لطف دوستان و عزیزان شامل حال ما میشه منم که غیر اذیت و نگرانی کاری بلد نیستم من که عوض ندارم خدا عوضتون  رو بده هر مدلی دوست دارین نقدی - روحی - جسمی - عشقی دم همه گرم یا علی ------------------------------------- پی نوشت : قرار بود جهارشنبه اين تشكر رو بزنم ولي دستام جديدا خودشون رو ميگيرن منم اصرار نكردم .بازم ممنون دست همه عزيزان رو ميبوسم

لينک ثابت |جمعه هفدهم مهر 1388| موضوع: |

ام اس -سیاحت - شهرک

نويسنده : محسن

هو ۱۲۱     ســــــــــــــــــلام   نميدونم چرا ...؟ ولی از دنیای ام اس و خود ام اس به خاطر آشنایی با دوستان ممنونم و خرسند! ام اسی که بدون اون زندگی شاید برای من یکی رنگ دیگه ای بود اینو خودم مطمئنم ... که نبود ام اس رو نمیتونستم تحمل کنم!!! میدونم شاید بگین دیونه رو نگاه کن چی میگه بر چسب داشتن اونم حالا هر برچسبی که ناخواسته باشه سخته ولی وقتی با آدم های از رنگ و درد خودت آشنا میشی خوشحال میشی که سالم نیستی و تنهـــا!!! فکر کنم من یکی این چندروز زنده بودم و زندگی کردم مسافرت خوش گذشت اونم بی نهایت خوش  از كجا بگم از كي بگم از چي بگم  ؟؟؟ -عروسی كه واقعا زيبا بود ايشالله كه خوشبحت بشن الهی اگه بخاطر این دو عزیز نبود ما کجا اونجا کجا خوشبخت بشن الهی ایشالله آمین - مهموني كه حسابي شرمنده شديم  از مهمون نوازي  اونم با خوشرويي و متانت وصبر با بودن  آفت هايي  مثل ما -مامان و بابای  ندا که لبریز از محبت بودن و دوست داشتن -رقــص رو نگو كه دل ميخواست بشينه ولي مگه اجازه نشستن صادر نميشد همش خانمهاي عزيز ( ا ) و ( س ) ميگفتن بفرماييد منم كم رو منم حساس  - غذاي ظــــهر عروسي  كه آخر غذا بود تازه وقتي مهدي گفت بازم ميخوام گفتن تموم شده -کباب های معروف ارومیه که همه جا چشم میزدند تازه برای رسیدگی به ما پرس های اضافی هم میدادند - سوپ که واقعا خوشمزه بود شکم های همه گواهی میده -خواننده سالن که حسابی  جوگیر شده بود و هر چه داشت رو کرد  فارسی-ترکی -کردی-مجاز و غیر مجاز -  حساب كتاب كه مو لاي درزش نميرفت همه چيز دقيق و مستند  - تفريح که در کنار دوستان گل تداعی بهشت بود و آسمان هفتم  - بي خوابي قطار که شرط رو من و آرش بستیم و اون برنده شد  ولی خوشبختانه کسی نخوابید از سر و صدای من  -خوابيدن دست جمعي  که خونه نوید شده بود خوابگاه البته از اون اتاقهای ۱۲ -۱۳ خوابه که هیچ جای دنیا وجود خارجی نداره به نظرمن ۱۰ ستاره بود  -مسئول محترم واحد فنی سمعي و بصري آرش که سنگ تموم گذاشت - مسئول تنقلات سفر که بابای یکی از بچه ها این کار رو گردن گرفت و ما رو هم بدرقه کرد -خونه مریم ط اینا آرامش موج میزد از خونه از بابای خونه و مامان مهربون مرباهای مامان رو نگو  که آخر مربا بود   هر چی میخواستی بود از هر نوع میوه آخر مربا و خوشمزه - عزیزان همراه و گل که همه کمال سعی رو میکردن که خوش بگذره آقایون عزیز نوید - فاروق - زکی -شهرام - آرش - مهدی - هادی همه و همه خانمها ندا -مریم ح- مریم ط - مینا ط - صونا - آذین-(افسانه و سپیده) خلاصه همه و همه -سیما خانم که با مریم رفتیم دیدنش  توی آموزشگاه بود قرار بود منت بزارن بیان ولی ... برگشتنی هم با ویولت تماس گرفتم خوب بود  سلام و احواپرسی از خودش و ام اس و گفتم که بچه های ام اسی همه بیرون بودیم و تفریح ... البته باور کنید جای همه و همه رو خالی خالی کردیم و به یاد همه بودیم   بنده میخوام بگم اگه بشه یه شهرک بزنن که همه ام اسی ها اونجا باشیم چی میشه ضمنا برای عزیزان نازک نارنجی هم ماهی دو روز ملاقات و برای خود شخص ام اسی ماهی سه روز مرخصی صادر میشه ولی چه شود فکر شو بکن دیگه اون ام اس میشه آرزوی هر شخص سالمی  هرچند الان هم خیلی از سالمها آرزو دارن با ما باشند چه با ام اس چه بی ام اس البته اگه برای همه برچسب های ناخواسته و قشنگ اگه شهرک بسازند   دیگه آخرشه دیگه عرضی نیست گفتم اینجا دست همه رو ببوسم چه میزبانان عزیز چه همراهان با آرزوی دیدار در شهرک( ام اس) که همه کاره اون خودمون باشیم عزت زیاد یا علی   -------------------------------- پی نوشت: ظاهرا حسادت روزگار باعث شده که من چند شب مهمون بیمارستان باشم ولی همیشه گفتم و میگم اگر غم لشگر انگیزد که خون عاشقان ریزد من و ساقی بهم سازیم و بنیادش براندازیم   ساعت ۱۹:۰۰ چهارشنبه به امید دیدار

لينک ثابت |چهارشنبه هشتم مهر 1388| موضوع: |

*مناجات حضرت امیر المومنین علی (ع)*

نويسنده : محسن

سلام امروز عجیب یاد این دعا بودم که حضرت علــی (ع) با خدا مناجات میکنه  یه عکس گرفتم آپلود کردم از رَب العالمین طلب آمــرزش گناهان  و از خاتم الانبیاء محمــد (ص) و مولا علی (ع) امید شفاعت دارم   الهـــــی عاقــــبت محمــود گــردان

لينک ثابت |چهارشنبه یازدهم شهریور 1388| موضوع: |

عبــــرت

نويسنده : محسن

شـــــــــام آخـــر   لئوناردو داوينچي هنگام كشيدن تابلوي شام آخر دچار مشكل بزرگي شد: مي‌بايست نيكي را به شكل عيسي و بدي را به شكل يهودا، از ياران مسيح كه هنگام شام تصميم گرفت به او خيانت كند، تصوير مي‌كرد. كار را نيمه تمام رها كرد تا مدل‌هاي آرمانيش را پيدا كند. روزي در يك مراسم همسرايي، تصوير كامل مسيح را در چهره يكي از آن جوانان همسرا يافت. جوان را به كارگاهش دعوت كرد و از چهره‌اش اتودها و طرح‌هايي برداشت. سه سال گذشت. تابلو شام آخر تقريبأ تمام شده بود؛ اما داوينچي هنوز براي يهودا مدل مناسبي پيدا نكرده بود. كاردينال مسئول كليسا كم كم به او فشار مي‌آورد كه نقاشي ديواري را زودتر تمام كند. نقاش پس از روزها جستجو، جوان شكسته و ژنده‌پوش و مستي را در جوي آبي يافت. به زحمت از دستيارانش خواست او را تا كليسا بياورند، چون ديگر فرصتي براي طرح برداشتن نداشت. گدا را كه درست نمي‌فهميد چه خبر است، به كليسا آوردند: دستياران سرپا نگه‌اش داشتند و در همان وضع، داوينچي از خطوط بي‌تقوايي، گناه و خودپرستي كه به خوبي بر آن چهره نقش بسته بودند، نسخه برداري كرد. وقتي كارش تمام شد، گدا، كه ديگر مستي كمي از سرش پريده بود، چشم‌هايش را باز كرد و نقاشي پيش رويش را ديد و با آميزه‌اي از شگفتي و اندوه گفت: من اين تابلو را قبلأ ديده‌ام! داوينچي با تعجب پرسيد: كي؟ سه سال قبل، پيش از آنكه همه چيزم را از دست بدهم. موقعي كه در يك گروه همسرايي آواز مي‌خواندم، زندگي پر رويايي داشتم و هنرمندي از من دعوت كرد تا مدل نقاشي چهره عيسي شوم !!!!»    برگرفته از كتاب «شيطان و دوشيزه پريم»، پائولو كوئيلو

لينک ثابت |شنبه سی و یکم مرداد 1388| موضوع: |

الهی شکر که نهادم سر به فرمان تو

نويسنده : محسن

دیده دریـــا کنم و صبر به صحـــــــرا فکنم واندر این کار دل خویـــــش به دریــا فکنم از دل تنـــگ گنهــــــــکاری برآرم آهـــــی کــآتش اندر گنــــه آدم و حـــــــــــوا فکنم التماس دعا

لينک ثابت |دوشنبه دوازدهم مرداد 1388| موضوع: |

زمستان است ...

نويسنده : محسن

سلامت را نمی خواهند پاسخ گفت سرها در گریبان است کسی سر بر نیارد کرد پاسخ گفتن و دیدار یاران را نگه جز پیش پا را دید ، نتواند که ره تاریک و لغزان است وگر دست محبت سوی کسی یازی  به اکراه آورد دست از بغل بیرون  که سرما سخت سوزان است نفس ، کز گرمگاه سینه می اید برون ، ابری شود تاریک  چو دیوار ایستد در پیش چشمانت . نفس کاین است ، پس دیگر چه داری چشم ز چشم دوستان دور یا نزدیک ؟  مسیحای جوانمرد من ! ای ترسای پیر پیرهن چرکین هوا بس ناجوانمردانه سرد است ... ای دمت گرم و سرت خوش باد سلامم را تو پاسخ گوی ، در بگشــای منم من ، میهمان هر شبت ، لولی وش مغموم منم من ، سنگ تیپاخورده ی رنجور  منم ، دشنام پست آفرینش ، نغمه ی ناجور نه از رومــم ، نه از زنگــم ، همان بیرنگ بیرنگــم بیا بگشای در ، بگشای ، دلــتنگـم حریفا ! میزبانا ! میهمان سال و ماهت پشت در چون موج می لرزد  تگرگی نیست ، مرگی نیست صدایی گر شنیدی ، صحبت سرما و دندان است من امشب آمدستم وام بگزارم  حسابت را کنار جام بگذارم چه می گویی که بیگه شد ، سحر شد ، بامداد آمد ؟ فریبت می دهد ، بر آسمان این سرخی بعد از سحرگه نیست حریفا ! گوش سرما برده است این ، یادگار سیلی سرد زمستان است و قندیل سپهر تنگ میدان ، مرده یا زنده به تابوت ستبر ظلمت نه توی مرگ اندود ، پنهان است حریفا ! رو چراغ باده را بفروز ، شب با روز یکسان است سلامت را نمی خواهند پاسخ گفت هوا دلگیر ، درها بسته ، سرها در گریبان ، دستها پنهان نفسها ابر ، دلها خسته و غمگین درختان اسکلتهای بلور آجین زمین دلمرده ، سقف آسمان کوتاه غبار آلوده مهر و ماه زمستان است                                                                                                                        زمستان مهدی اخـــوان ثالـــث ((م.امید))۱۳۳۴ه.ش

لينک ثابت |شنبه بیستم تیر 1388| موضوع: |

داستان تکراری روزگار

نويسنده : محسن

ســــلام هدف رفتن بود حال آمدم چون باید می آمدم ولی نه زود دیر پایی آنطرفتر از آفتاب حال از جهت عزیزانی که لطف ایشان طلایـــــــــه دار مهرورزی در گیتی است آمدم واگر باشد جدالی  برای فریاد سکوتم بر سر آنهایی که با خام خیالی پندار به شکست من آلوده کردند واین شد که آمدم ...  با امتنان بهترین اندیشه ها و آمال         *حقیـــــــــر* با کسب اجازه از استاد علی اسفندیاری *نیما یوشیج*   می تراود مهتـــــــــاب می درخشد شب تاب نیست یک دم شکند خواب به چشم کس ولیک غم این خفته ی چند خواب در چشم تـَـــرم می شکند نگران با من استاده سحر صبح می خواهد از من کز مبارک دم او آورم این قوم به جان باخته را بلكه خبر درجــــــــــــگر خاري ليكن از ره این سفرم می شکند نازک آرای تن ساق گلــــی که به جانش کشتم و به جان دادمش آب ای دریغا به برم می شکند دست ها می سایم تا دری بگشایم بر عَبــث می پایم که به در کس آید در و دیوار به هم ریخته شان بر سرم می شکند *** می تراود مهتـــــــــاب می درخشد شب تاب مانده پای آبله از راه دراز بر دم دهکـــده مردی تنها کوله بارش بر دوش دست او بر در، می گوید با خود: غم این خفته چند خواب در چشم تـَـــرم می شکند  یا عــــــــلی

لينک ثابت |دوشنبه هشتم تیر 1388| موضوع: |

آی آدمها- علی اسفندیاری (نیما یوشـــیج)پدر شعر نو

نويسنده : محسن

ســــــلام    آی آدمها که بر ساحل نشسته، شاد و خندانید! یک نفر در آب دارد می سپارد جان یک نفر دارد که دست و پای دائم می زند روی این دریای تند و تیره و سنگین که می دانید آن زمان که مست هستید از خیال دست یابیدن به دشمن   آن زمان که پیش خود بیهوده پندارید که گرفتستید دست ناتوانی را تا توانایی بهتر را پدید آرید   آن زمان که تنگ می بندید بر کمرهاتان کمربند در چه هنگامی بگویم مـــــــــــــن؟ یک نفر در آب دارد می کند بیهوده جـــــان، قربان آی آدمها! که بر ساحل بساط دلگشا دارید نان به سفره، جامه تان برتن یک نفر در آب می خواند شما را موج سنگین را به دست خسته می کوبد باز می دارد دهان با چشم از وحشت دریده سایه هاتان را ز راه دور دیده آب را بلعیده در گود کبود و هر زمان، بی تابیش افزون می کند زین آبها بیرون گاه سر، گه پا آی آدمــــــــــــــــها! او ز راه مرگ، این کهنه جهان را باز می پاید میزند فریاد و امید کمک دارد آی آدمــــها که روی ساحل آرام، در کار تماشایید! موج می کوبد به روی ساحل خاموش پخش می گردد چنان مستی به جای افتاده، بس مدهوش می رود نعره زنان؛ وین بانگ باز از دور می آید: "  آی آدمــــــــها !  " و صدای باد هر دم دلگزاتر در صدای باد بانگ او رهاتر از میان آبهای دور و نزدیک باز در گوش این نداها: "   آی آدمـــــــــــــها !   "  ... اثرجناب علی اسفندیاری (نیما یوشـــیج)پدر شعر نو روحش شاد  و این روایــت همچنان ادامه دارد

لينک ثابت |جمعه هشتم خرداد 1388| موضوع: |

که مگو حال دل ســـــوخته با خـــــــامی چند

نويسنده : محسن

یا هـــــو حسب حالی ننوشتی و شد ایامی چند محرمی کو که فرستم به تو پیغامی چند ما بدان مقصد عالی نتوانیم رسید هم مگر پیش نهد لطف شما گامی چند چون می از خم به سبو رفت و گل افکند نقاب فرصت عیش نگه‏دار و بزن جامی چند قند آمیخته با گل نه علاج دل ماست بوسه‏ای چند برآمیز به دشنامی چند زاهـــد از کوچه رندان به سلامت بگذر تا خرابت نکند صحبت بدنامی چند عیب می جمله چو گفتی هنرش نیز بگو نفی حکمت مکن از بهر دل عامی چند ای گدایان خرابات خدا یار شماست چشم انعام مدارید ز انعامی چند پیــر میخانه چه خوش گفت به دردی کــش خویـش که مگو حال دل ســــــوخته با خـــامی چند حافظ از شوق رخ مهر فروغ تو بسوخت کامگارا نظری کن سوی ناکامی چند یا علی

لينک ثابت |جمعه بیست و پنجم اردیبهشت 1388| موضوع: |

چـــــــــرا طــعنه؟!!!! چــــــــرا

نويسنده : محسن

هـــــــوُ ۱۲۱   طـــَعنه   آرزو دارم اگر گل نيستم خارى نباشم   بار بردار ار ز دوشى نيستم بارى نباشم گر نگشتم دوست با صاحبدلى دشمن نگردم   بوستان بهر خليل ار نيستم نارى نباشم گر كه نتوانم ستانم داد مظلومى ز ظالم   باز آن خواهم كه همكار تبهكارى نباشم نيستم گر نوش دارويى براى دردمندى   ليك بر بى دست و پايى نيش جرارى نباشم گر نريزم آب رحمت از سبويى در گلويى   دل خوشم گر خنجرى بر قلب افكارى نباشم   گر پرى بگشوده دارم همچون كبك كوهسارى         طعنه زن بر خوارى مرغ گرفتارى نباشــم امان از حــــــــــَـرفِ مــَـردُم یا علــی

لينک ثابت |جمعه چهارم اردیبهشت 1388| موضوع: |

لطـــف حضــرت حـــق تعالی

نويسنده : محسن

هو ۱۲۱   مردی که به فساد و بدکارگی و بدی معروف بود مـُــــــــرد.  خبر را به نزد پیـــــــــــــــــــر زمانه بردند. پیـــــــــــــــــــر  گفت: خدایش رحمت کند که آمرزیده شده است گفتند: یا شیخ او به بدکارگی و فساد مشهور بود. پیـــــــــــــــر گفت :بروید و در زیر بسترش را نگاه کنید آنجا دست نوشته ای از او میابید آن دست نوشته را با او به خاک بسپارید . مریــــدان چنین کردند و چون زیر بستر را نگاه کردند همانگونه که پیر گفته بود  کاغذی یافتند که بر روی آن نوشته شده بود: شرمنده از آنیم که درین دیر مکافات *** اندر خور عفو تو نکرده ایم گناهی   التماس دعا یا علـــــــــــــــــــی

لينک ثابت |دوشنبه بیست و چهارم فروردین 1388| موضوع: |

ناز حبیــــــــــــب

نويسنده : محسن

هــــــــــو ۱۲۱   شب تاریک و راه باریک و من مست قدح از دست ما افتاد و نشکست  نگه دارنده اش نیکو نگه داشت و گرنه صد قدح نفتاده بشکست     خوبــــــــرویــان جهـان رحم نـدارد دلـشـان      بایـد از جـــــــــــان گذرد هر کـه شود عاشقشان روزی که از گِـــــل می سرشتند پیکرشان    سنگی اندر گِــــــلشان بود که آن شد دلشان

لينک ثابت |سه شنبه یازدهم فروردین 1388| موضوع: |

آخرين مطالب

نقاشي آرمين عزيز - يك عزيز نونهال سرطاني - آرزوي او - به روايت تصوير شــــــام غريبــــــان ناز حبيب اين نيز بگذرد ام اس -سیاحت - شهرک *مناجات حضرت امیر المومنین علی (ع)* عبــــرت الهی شکر که نهادم سر به فرمان تو زمستان است ... داستان تکراری روزگار آی آدمها- علی اسفندیاری (نیما یوشـــیج)پدر شعر نو که مگو حال دل ســـــوخته با خـــــــامی چند چـــــــــرا طــعنه؟!!!! چــــــــرا لطـــف حضــرت حـــق تعالی ناز حبیــــــــــــب نوروز ما و سفره 7سین شــــــــــــاد باش عید و تبریـــــــــــــــــــک بستر48 ساعته تســــــــــــــلیــت 11 اسفند 1387 ساعت 17:03 فرمایشات حضرت آقای مجذوب علیشاه10/12/1387 حرف دل خودم با زبان( ارنستو چه گوارا) فرمايشات حضرت آقاي دكتر نورعلي تابنده مجذوبعليشاه خبرها از تخریب حسینیه وفرمایشات حضرت آقای مجذوب علیشاه در خصوص تخریب حسینیه دراویش اصفهان اربعین حسینی شهرآورد قرمز و آبی